Z pewnością będzie czymś przeciwnym do samego pracoholizmu i występować będzie w momencie kiedy praca przestaje nas satysfakcjonować i nie czerpiemy z niej już takiej radości. W momencie tym pracownik przestaje się rozwijać zawodowo, czuje się cały czas przepracowany, wykonywane zajęcie nie wpływa już na jego zadowolenie co czyniło niegdyś. Jest to wynik tak zwanego wypalania się, czyli inaczej mówiąc stresu, który występuje na skutek przepracowania, czasami może to być więc konsekwencja pracoholizmu i całkowitego poświęcenia się pracy. Najczęściej występuje w zawodach, które wymagają ciągłych i aktywnych kontaktów z ludźmi, między innymi nauczycieli, psychologów, pedagogów, pielęgniarek, czy też lekarzy i tym podobnych. Jak już wcześniej wspomniano osoby, które doznają właśnie tego syndromu wcześniej mogły być pracoholikami.